کافکا درباره ی جدایی چیزها از آدم ها به پدرش گفته بود حقیقت این است که او نیست که به روی تو برمی گردد و تو چیزها را با آدم ها درهم می آمیزیچیزی به روی تو برمی گردد و تو فورا درباره ی آن شخص قضاوت می کنی بی آن که گوش دهی. رابطه ی مسالمت آمیز داشتن با تو محال استمن کاربرد گفتگو را از دست می دادم.من هم کاربرد گفتگو را زیاد از دست میدهم . چون ما قانون ها را بر پایه شخص خودمان بنا می کنیم و نه بر پایه تفکر و اندیشه و قانع شدیم میزان صحت استدلالمون  به میزان بلندی صدامان ربط داره.و به جای هدف گرفتن نظر مخالفمون ،شخصیت آنها را ترور می کنیملعنت به جدال های سطحی عمقیزنده باد سکوت که به گفته ی کامو شکل ایده آل گفتگوستو آن لحظه ای که حرف ها بدون گفتن هیچ کلمه ای فهمیده می شوند هزاربار تقدیم تو باد.

اگر من اهمیتی به ترس های خیالی و واقعی در زندگی ام ندهم ،

پس باید بپذیرم که در حال حاضر تنها یک نقیصه ی مهم در زندگی ام وجود دارد،

فقدان یک آپارتمان

* دست نوشته ها نمی سوزند/م بولگاکف

ماه سپید دربیشه ها می درخشدازهر شاخساری آوایی بر می خیزددر زیر شاخه ها ای نازنین دلداربرکه مانند آیینه ی ژرف نیمرخ بید تیره رنگ راآنجا ک باد زاری سر می دهدمنعکس می سازداینک ساعت رویا فرا رسیده آسایشی دلنوازاز آسمانی که دختر شبانگاهیآن را با رنگی خوش درآمیختهگویی فرود می آید!چه ساعت دلپذیری!